قلبی که جای سینه توی دهنته
چشمایی که اشک توشون نیس
لب هایی که التماس می کنن
دست هایی که دعاگو بالا رفتن
و زمانی که مشخص نیس و حکم اعدامی که قرار ابلاغ شه
لحظات مزخرف امید و ناامیدی
وقتی نمی تونی کاری کنی
وقتی میخوای زمان بگذره و زودتر حکم برسه
و وقتی التماس می کنی به ساعت که نگذره و این روزای باقی مونده کش پیدا کنه
واسه یه اعدامی وقتی حکم بیاد زندگی تموم میشه
وای از اونایی که اعدام میشن ولی زنده میمونن
خدایا رحم کن و نذار ناامید شم از کرم و بزرگیت
دنیای دخترانه من...ما را در سایت دنیای دخترانه من دنبال میکنید
برچسب: اعدام,در ایران,های سال 67,اعدامات,صدام,زنان,در ملا عام,امیر قرایی,مرسي, نویسنده: بازدید: 10